تبلیغات
آشنایی با رشته مکانیک - سیالات ناقل حرارت گلایكولی

آشنایی با رشته مکانیک
 

 قسمت دوم :

 v     نقطه ی انجماد

    هنگام انتخاب یك غلظت گلایكول بر مبنای حفاظت مورد نظر در برابر انجماد، اطمینان حاصل كنید كه نقطه ی انجماد حداقل 5 درجه فارنهایت كمتر از پایین ترین دمای عملیاتی پیش بینی شده است.

v     كیفیت آب

    آب با كیفیت بالا باید برای محلولهای گلایكول- آب مورد استفاده قرار گیرد. بطور كلی كیفیت آب باید از معیارهای زیر تبعیت كند؛ مخصوصاً در دماهای بالاتر :

·         سختی كلسیم كمتر از 50 PPM

·         سختی منیزیم كمتر از 50 PPM

·         كلرید كمتر ازPPM  25

·         سولفات كمتر از PPM  25

    اگر سختی یا سایر پارامتهای آب به طور قابل ملاحظه ای بالاتر از مقادیر فوق باشند، باید از آب نرم یا دیونیزه استفاده كرد.

v     موارد احتیاط

    افزودن خودكار آب جبرانی عموماً برای سیستمهای گلایكولی توصیه نمی شود؛ مخصوصاً در كاربردهای دما پایین (كمتر از 40درجه فارنهایت). هر گونه افزودن آب جبرانی ممكن است مستلزم افزودن گلایكول و مهاركننده ها باشد تا سطح مطلوب حفاظت در برابر انجماد حفظ گردد.

v     گلایكول مهار شده و مهار نشده

    سیستمهای گلایكولی با استفاده از برنامه های سنتی تصفیه آب سیتمهای بسته به قدر كافی محافظت نخواهند شد. این سیستمها جهت حفاظت در برابر خوردگی و تجزیه ی گلایكول به سطوح بالای مهار كننده ها و بافرهای خاص نیاز دارند. این مهار كننده ها یا به صورت پیش مخلوط شده با گلایكول عرضه می شوند و یا به عنوان مواد تصفیه ی مكمل به سیستم اضافه می شوند. گلایكولی كه با مهار كننده ها و بافرها (كه در فرمولاسیون ذكر می شوند) عرضه می شود، به عنوان " گلایكول مهار شده " معروف است. گلایكولهای مهار شده معمولاً حاوی 4 تا 6 درصد مهار كننده هستند و بقیه آنهه را اتیلن یا پروپیلن گلایكول تشكیل می دهد. هنگام استفاده از محصولات گلایكولی مهار شده، باید حداقل از گلایكول 25 درصد استفاده نمود تا اطمینان حاصل شود كه سطوح مناسب مهار كننده بدست می آیند. اگر این غلظت 25 درصد برای حفاظت در برابر انجماد مورد نیاز نباشد، سه گزینه وجود دارد :

1.       یك گلایكول مهار شده با غلظت بالاتر از حد نیاز اضافه كنید كه این می تواند گران تمام شود؛

2.       مهار كننده ها و بافرهای مكمل سازگار اضافه كنید تا سطوح آنها تا محدوده ی مورد نظر بالا برود؛

3.       گلایكول مهار نشده خریداری كنید و از محصولات مكمل استفاده كنید تا سطح لازم از مهار كننده ها و بافرها فراهم شود.

    بسته به اختلاف قیمت بین گلایكول مهار شده و مهار نشده، گزینه ی سوم مخصوصاً در سیستمهای بزرگ می تواند روش مقرون به صرفه باشد. در هر حال، بسیار مهم است كه شركت متخصص تصفیه ی آب از مقتضیات منحصر بفرد تصفیه ی سیستمهای گلایكولی آگاه بوده و محصولات مناسب را توصیه كند.

 

v     خورندگی و تجزیه ی گلایكول

    تجزیه ی گلایكول به سه طریق صورت می گیرد: حرارتی، هوادهی (اكسیژن دهی) و میكروبی. به عنوان یك قاعده تجربی، هر چه دمای عملیاتی بالاتر و اكسیژن دهی سیستم بیشتر باشد؛ نرخ تجزیه ی گلایكول بیشتر خواهد بود. محصولات تجزیه ی گلایكول انواع اسیدهای آلی و آب هستند. در خصوص تجزیه ی میكروبی، اگر غلظت گلایكول زیر 25 درصد نگه داشته شود، سیال سیستم مستعد فعالیت بیولوژیكی خواهد بود.

    محلولهای تصفیه نشده ی گلایكول فوق العاده خورنده هستند و نهایتاً به اسیدهای آلی تجزیه می شوند كه PH راپایین آورده و خورندگی را تشدید می كنند. سیستمهای حاوی گلایكول می توانند مشكلات جدی بلند مدتی داشته باشند مگر اینكه اقدامات تصفیه ای مناسب صورت گیرند تا خورندگی و تجزیه ی گلایكول را به حداقل برسانند.

        یكی از مشكلات نگران كننده، آلودگی گلایكولی است. این امر هنگامی اتفاق می افتد كه مقدار كمی از گلایكول وارد یك سیستم شود؛ به عنوان مثال بر اثر شستشوی ناقص كویلهای آماده شده برای زمستان. وقت یگلایكول وارد یك سیستم می شود، باكتری ها از گلایكول به عنوان یك منبع غذایی استفاده كرده و فضولات اسیدی تولید می كنند كه سریعاً PH لوپ را به زیر 8 كه حداقل PH لازم برای جلوگیری از خوردگی است، كاهش می دهند. پایین آمدن PH سبب می گردد محصولات قدیمی خوردگی آهن به حالت محول درآیند كه این باعث می شود رنگ آب سیاه شده و بوی عفونی خاصی ایجاد شود. سیستم سپس در معرض خوردگی تحت رسوبی قرار می گیرد كه این سبب می شود كه عمر سیستم شدیداً كاهش پیدا كند.

ادامه دارد...





برچسب ها: HVAC، فارنهایت، نقطه انجماد، بافر،  
نوشته شده در تاریخ جمعه 14 مرداد 1390 توسط حسین ده جوریان
قالب وبلاگ